βλέποντας τον χειμώνα

Ce qu'on voit
derrière les grilles
C'est pas le sourire des filles
Ce qu'on boit
depuis le ruisseau
C'est pas le sang
du bordeaux
Ce que l'on voit
derrière les nuages
C'est pas le grand paysage
De la faille du grand Canyon
Qui ne dérange
plus personne

Ce que l'on voit...
Ce qu'on entend...
De la pluie ou bien du vent
C'est une saison qui se perd
C'est l'enfer
C'est l'enfer

Ce qu'on entend
sur les plages
C'est pas
le grand cri sauvage
D'un poète de dix-sept ans
Qui vend des glaces
pour un temps

Y a pas de poèmes
sans je t'aime
Sans Rimbaud
et sans Verlaine
Sans un cœur pur
sous la peau
Sans musique
et des sanglots

Ce qu'on voit...
Ce qu'on entend...
De la pluie ou bien du vent
C'est une saison qui se perd
C'est l'enfer
C'est l'enfer

Ce qu'on voit...
Ce qu'on entend...
De la pluie ou bien du vent
C'est une saison qui se perd
C'est l'enfer
C'est l'enfer...

με κάτι νέο ξεκινώ στο ήδη πολύ φορτωμένο ιατρικό ιστορικό μου
μα ευτυχώς η ποίηση δεν θα αφήσω να με εγκαταλείψει
μοναδική μου παρηγοριά κι ουσία
στο περιθώριο του ενδιαφέροντος των υπολοίπων
σθεναρά συνεχίζω στον χειμώνα…

Γιατί :

…δεν υπάρχει ποίηση
χωρίς «σ’αγαπώ»
χωρίς στίχους του Ρεμπώ
και του Βερλαίν
χωρίς εσωτερικά καθαρή καρδιά
χωρίς μουσική και δάκρυα…

n’est pas?

το τέλος του καλοκαιριού

το καλοκαίρι τελειώνει όταν ανοίγουν οι χειμερινοί κινηματογράφοι

όταν οι φίλοι ακυρώνουν πάρτυ λόγω γρίπης

όταν αρχίζουν τα μεταμεσονύκτια τηλέφωνα για συμβουλές

όταν βαριέσαι να πας ως την μπιενάλε γιατί βραδιάζει νωρίς

όταν σταματάς να κοιμάσαι το μεσημέρι

όταν τα βιβλιοπωλεία έχουν ουρές στα ταμεία

όταν η Πανεπιστημίου γίνεται και πάλι ο πιο ερωτικός δρόμος

καθώς λάμπει μετά τη βροχή

όταν σταματάς να ξυπνάς από τα δημοτικά κομπρεσέρ

το καλοκαίρι τελειώνει

ένα πρωί ξαφνικά όταν η λογική σου υπερισχύει της παρόρμησης

απροειδοποίητα, πριν καν πιεις καφέ

όταν λιγοστεύουν τα πρωινά χαμόγελα κι οι καλημέρες

όταν υπερισχύουν οι υποχρεώσεις από τις παρορμήσεις

όταν εξαφανίζονται ως δια μαγείας τα γυαλιά ηλίου από τα στενά πέριξ του Θησείου

όταν τα κορίτσια φοράνε πολύχρωμα ολοζώντανα καλτσόν

όταν τα αγόρια αρχίζουν να ξυρίζονται πιο συχνά

όταν τα παιδιά που μοιράζουν φυλλάδια στο μετρό τριπλασιάζονται

όταν σταματάς να νοιάζεσαι για τα κιλά σου

όταν σταματάς να πίνεις τόσο νερό

όταν επιστρέφεις στις συντροφιές του διαδικτύου

το καλοκαίρι τελειώνει

σαν καλοκαιρινός έρωτας

που ήταν καλός όσο κράτησε

αλλά δεν έχει καμιά ελπίδα επιβίωσης

με την αστική καθημερινότητα

γιατί στενεύουν τα όρια για την όποια υπέρβαση

του χρόνου πάλι ...

υ.γ.το καλοκαίρι των νιάτων μας τελειώνει όταν σβύνουν κορίτσια των πρωτων ερωτικών φαντασιώσεών μας, με γερασμένα σώματα ,τα πρωινά των γενεθλίων αγαπημένων μας...

Cavafy & Yoursenar a l'institute francais d' Athenes

Η Charlotte Rampling και ο Πολύδωρος Βογιατζής

με συνοδεία κιθάρας από την Βαρβάρα Λύρα

παρουσιάζουν μια ξεχωριστή βραδιά στο αίθριο του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών στην κορυφή της οδού Σίνα, την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου στις 8,30 το βράδυ.

Απαγγέλλουν Καβάφη και Γιουρσενάρ.

Είναι η πρ'ωτη απο τις εκδηλώσεις που σας προτείνει εγκαιρα η αισθηματική ηλικία.

χθες στον ΙΑΝΟ

για όσους δεν ήρθαν
για όσους ήταν αλλού
για όσους θέλουν χρόνο
και για σένα..



υ.γ.Ευχαριστώ τον bosko για το υποστηρικτικό του πάθος κι από δω.

your hand in mine

αυτή η πόλη ξέρει πότε πρέπει να συννεφιάσει
γνωρίζει μέσα στους αιώνες να δημιουργεί το σωστό κλίμα
για να υποδεχτεί καλλιτέχνες μιας ειδικής ευαισθησίας
και ποιότητας


σήμερα επιλέγω -γιατί η επιλογή δεν έχει να κάνει με το παρελθόν
ούτε με το μέλλον,έχει να κάνει με τη στιγμή που αποφασίζεις
αυτό που επιθυμείς -το μελαγχολικό βράδυ του Σαββάτου να το μοιραστώ
με φίλους εκλεκτούς και σπάνιους στον Ιανό

δε θα χρειαστώ ούτε προετοιμασία, ούτε ρούχα ούτε λεφτά
μόνο 10 ευρό για να μπω στο παιχνίδι των παιδιών από τη Θεσσαλονίκη
που τάραξαν τη μουσική πραγματικότητα με τα παιδικά τους όργανα
την απλότητα τους και την παιχνιδιάρικη διάθεσή τους


σ ένα καρουσέλ θα ανέβω και θα παίξω μαζί τους,
την χαμένη αθωότητα μου θα εμφανίσω πάλι
γιατί πολύ κουράστηκα να προσποιούμαι
τον μεγάλο και τον σοβαρό
στην πόλη, στους ανθρώπους
και στην μοναχική ψυχή μου


εγώ ο φιλάσθενος
με τέτοια θεραπεύομαι

κι έτσι ποτέ μου δεν αρρώστησα
ποτέ
κι ούτε θα αρρωστήσω
αν εχω γιατριά μου τέτοιους ήχους ...

ταξίδι αστραπή

στις αναμονές σημειώνω ότι ξέχασα να πω

ποτέ δε καταφέρνω τη σωστή στιγμή

ζω με μια καθυστέρηση εδώ και καιρό

μια παλινδρόμηση αισθημάτων κι αναγκών

υποκύπτω χωρίς να το ομολογώ

έξω ακούω τις λέξεις για μένα με ενθουσιασμό

μέσα φυλάω τις ερμητικές σιωπές

κι εδώ, σπάνια σημειώνω ότι ξέχασα να πω

δεν έβρεξε, δεν είχε αναταράξεις

στην πόλη είχαν μαζευτεί όσοι πολύ το ήθελαν

οι άλλοι είχαν τις δικαιολογίες τους

εικόνες καταγραφής μιας αστικής μοναξιάς

κι άλλες μιας φρεσκάδας που αρνείται

να πνιγεί στους βάλτους

της πρωτεύουσας

μάτια που βλέπουν

που βλέπουν

βλέπουν

δεν έχω πιο σπάνια ιδιότητα πια από αυτήν

στην επιστροφή διάβασα το βιβλίο σου

σε κάθε σελίδα μου έλειπε η φωνή σου

περισσότερο

αυτό το χειμώνα έχω ανάγκη όσο ποτέ

να ξαναβρεθώ στις βόρειες θάλασσες

και να βραχώ ως το κόκκαλο...

regular night μιά ταινία του Στέργιου Πάσχου

Μεσήλικη κυρία σε παγκάκι αγοράζει στοργή από υποψήφιες κόρες έναντι συμβολικού αντίτιμου… Μια ματιά πάνω στην ιδιοτέλεια και την οικογένεια με τρεις αυτοτελείς σκηνές και τρεις χαρακτήρες. Βάσω Τριανταφύλλου, Δημήτρης Μπαντέκας, Σοφία Καρακάντζα φωτογραφία: Γεώργιος Κ. Τάντος κοστούμια: Μάνθου Αγγελική βοηθός σκηνοθέτη: Νικηφόρος Οκκαλίδης& Νίκος Καλόγηρος Μοντάζ: Γιάννης Ανδριάς Σχεδιασμός ήχου: Γιάννης Χρυσογόνου – correct studio Μουσική: Γιώργος Χούχος Οργάνωση παραγωγής: Μαρσέλ Μιχαλάρης

σήμερα στις 10.30μμ

στο 32ο Φεστιβαλ Ταινιών Μικρύ Μήκους Δράμας

Μια συνηθισμένη νύχτα
Δύσκολη αλλά συνηθισμένη

Μια συνηθισμένη διαδρομή
Πληκτική μα απαραίτητη


Μια συνηθισμένη εμμονή
Καλά κρυμμένη, αλλά αναγνωρίσιμη από όλους.


Η μικρή μήκους ταινία τού Στέργιου Πάσχου Είναι ένα σήμα κινδύνου
Μια βαθιά εισπνοή που επιτρέπει να προσδιορίσουμε τα όρια. Τα δικά μας εντελώς ιδιωτικά όρια, στις σχέσεις που βρήκαμε πριν φτάσουμε στην ηλικία της επιλογής.
Ταυτόχρονα εμπεριέχουν μια μορφή θεραπείας στη βαναυσότητα που περιέχει η ταχύτητα της σκέψης στα χρόνια της εικόνας.
Η μορφή της μητέρας στο παγκάκι είμαστε εμείς όταν αποφασίζουμε να βγούμε από το κέλυφος μας. Μπρεχτικοί κι αποστασιοποιημένοι μέχρι το πρώτο δάκρυ της απόρριψης κυλήσει στο μάγουλο μας. Η ακέραια στάση μας είναι ο μανδύας μιας ευαισθησίας απαγορευμένης. Μιας ανθρωπιάς περιττής στα χρόνια της επικοινωνίας.
Εμείς είμαστε κι η ηρωίδα, ήρωες μιας ανάγκης για κατανόηση αλλά με τους δικους μας όρους., παρασυρμένοι από την επιβεβαίωση που έρχεται μόνο με τα λεφτά. Ποδοπατούμε τις σχέσεις. Τις ευτελίζουμε. Τις ακυρώνουμε από την απέραντη ανάγκη μας να υπάρχουν, για να μπορούμε να τις σβήσουμε. Συνηθισμένα πράγματα. Συνηθισμένων ανθρώπων. Μια συνηθισμένη νύχτα. Στο σινεμά. Μια νύχτα που το χρώμα προσπάθησε να πάρει απόχρωση, αλλά γρήγορα επέστρεψε στο άσπρο μαύρο της κραυγής…

H ταινία έχει πρωτοπαρουσιαστεί στις Νύχτες Πρεμιέρας 2008, στις ΜΙΚΡΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ και είχε πάρει :
Βραβείο Σκηνοθεσίας Στέργιος Πάσχος
Βραβείο Σεναρίου Στέργιος Πάσχος
Βραβείο Μονταζ Γιάννης Ανδρειάς
Βραβείο Α Γυναικείου Ρόλου Βάσω Τριανταφύλλου
Βραβείο Β Γυναικείου Ρόλου Σοφία Καρακάντζα

δεν ήρθες

η αναμονή ήταν ευχάριστη

φίλοι κι αγαπημένοι

λίγοι άγνωστοι που από καιρό

θέλαμε να γνωριστούμε

και δεν το ξέραμε

αυτό το μπέρδεμα των ονομάτων

με τα ίδια όμως μάτια μιας

ξεχωριστής αγάπης

καθόμουν έξω

να σε δω πρώτος

να συνωμότησω

μαζί σου

για μια χαλαρή εμφάνιση

μη και τρομάξεις

καθόμουν εξω

μιλώντας με όσους αγαπώ

εγκάρδια

μια γωνία μου όμως

ήταν στη δική σου σκέψη

κι έμεινε ως το τέλος

να περιμένει

εσένα

περίεργο

δεν αφέθηκα να κάνω

κάποια σκέψη

αρνητική

έμαθα

να δεχομαι φαίνεται

την ...άλλη επιλογή

χωρίς ιχνος διαμαρτυρίας

αυτό είναι η προτίμηση

η αγάπη

αυτό είναι ο έρωτας

στα χρόνια της αισθηματικής ηλικίας

Φεστιβαλ Δράμας - digi 2009

Το αγαπημένο τμήμα του Φεστιβαλ Δραμας που φέτος κλείνει 32 χρόνια (15 το Διεθνές τμήμα του) είναι πάντα το digital τμήμα του στο οποίο συμμετέχω ανελιπώς, κάτω απο διάφορες ιδιοτητες.

Αυτό είναι το φετινόπρόγραμμα που αρχίζει από αύριο. Καλές προβολές σε όλους. Αντε να ανθίσει τίποτε σε τούτο το μαραμένο τοπίο...

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου

17:00-19:00 - Δημοτικό Ωδείο

• “What you see is not what you hear and what you hear is not what you see”, Mαρία Αράκα (8’)
• “Το δωμάτιο”, Παναγιώτης Δενδραμής (29’)
• “My Wet Calvin "Sweet 'n' Sour”, Σόλων Χουλιαράς (4’)
• “Όλα μαζί”, Νικόλας Παλλαδίου - Κώστας Κατριός (13’)
• “Απευθείας μετάδοση”, Ηλίας Μαλασίδης (12’)
• “Ρυτίδες και όνειρα”, Γωγώ Πετραλή (29’)
• “The comic shop movie”, Αδάμ Καρυπίδης (10’)
• “Το δέντρο της αυλής”, Ευγενία Μπαλαμπάνη (15’)
• “Απόδραση”, Θεόδωρος Παπαδάκης (4’)

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου

19:15-21:15 - Δημοτικό Ωδείο

• “Ελπίδα”, Κινηματογραφική Ομάδα Δήμου Αθηναίων 2008 (20’)
• “Η φάκα”, Μαρίνα Δανέζη (23’)
• “Μεταβαλλόμενη αντίδραση”, Χρήστος Μπαρούς (14’)
• “8 μέρες πριν... ”, Ανθή Τσιρούκη (13’)
• “Απόπειρα”, Αρτέμης Σαμοθράκης (14’)
• “Δ”, Γιώργος Φουρτούνης (8’)
• “Επτά συν Ένα”, Άλκης Σδούγκος (26’)

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου

21:30-23:00 - Δημοτικό Ωδείο

• “Περί αυτοαποπλάνησης”, Νικόλαος Κατικαρίδης (10’)
• “Ο σκούφος”, Κωνσταντίνος Κουκούλης (11’)
• “Μία μικρή μάχη”, Χάρης Πάλλας (11’)
• “Music to his ears”, Όλγα Μπακοπούλου (12’)
• “Βγήκαμε από τα ρούχα μας”, Έλλη Ζερμπίνη (27’)
• “Πινελιά”, Βασίλης Μπαγιάτης (8’)
• “Η πόλη που έγινε δάσος”, Σοφία Κατσαρέα (2’)
• “Without glasses”, Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος (9’)

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου

17:00-19:00 - Δημοτικό Ωδείο

• “Το ιερό των δασών”, Κώστας Καλπατζίδης (35’)
• “Κάθε που βραδιάζει”, Κατερίνα Γραμματικοπούλου (14’)
• “Αναβράζουσα”, Νικολέτα Λεούση - Πέτρος Γκίκας (23’)
• “Στάχτες”, Αριστείδης Παπαστυλόπουλος (5’)
• “Το σπίτι”, Άγγελος Σπάρταλης (6’)
• “Και μη ερεύνα”, Νίκος Γιαννίκας (11’)
• “Η προτελευταία λέξη”, Νίκος Τερζής (15’)

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου

19:15-21:15- Δημοτικό Ωδείο

• “Δεκεμβριανοί σπόροι”, Παναγιώτης Καράγιωργας (29’)
• “Μαζί”, Δημήτρης Νάκος (14’)
• “Επείγον”, Γιώργος Σαμαρόπουλος (6’)
• “Τα φαινόμενα απατούν”, Κωνσταντίνος Χαλιάσας (10’)
• “Human”, Νάσος Γκατζούλης (15’)
• “Χριστούγεννα με την Αγγελική”, Ελίνα Τραϊφόρου (7’)
• “Μεταξουργείο”, Δαμιανός Βογανάτσης - Χρύσα Δεπόλλα - Σπύρος Κοντοστάνος - Πηνελόπη Λεκαδίτη - Χρήστος Νίκου - Παναγιώτης Πνευματικάτος (27’)
• “Δικό σου είναι;”, Ομάδα Κινηματογράφου 1ου ΕΠΑΛ Αχαρνών - Μαρία Λεωνίδα (7’)

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου

21:30-23:00 - Δημοτικό Ωδείο

• “Seal of lilith”, Αχιλλέας Γκατσόπουλος (6’)
• “Κόκκινο πιπέρι”, Αθηνά Zώτου (13’)
• “Η ιστορία ενός φιλήσυχου ανθρώπου”, Γιώργος Μπακάλης (18’)
• “Bluffed”, Χαράλαμπος Μαυροφοράκης (15’)
• “Drive-in alone”, Δημήτρης Δεληνικόλας (8’)
• “Regular Night”, Στέργιος Πάσχος (16’)
• “4/9”, Λευτέρης Παπανικολάου Γκιωνάκης (15’)

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

10:00-12:00 - Κινηματογράφος «Ολύμπια»

• “Seal of lilith”, Αχιλλέας Γκατσόπουλος (6’)
• “Κόκκινο πιπέρι”, Αθηνά Zώτου (13’)
• “Η ιστορία ενός φιλήσυχου ανθρώπου”, Γιώργος Μπακάλης (18’)
• “Bluffed”, Χαράλαμπος Μαυροφοράκης (15’)
• “Drive-in alone”, Δημήτρης Δεληνικόλας (8’)
• “Regular Night”, Στέργιος Πάσχος (16’)
• “4/9”, Λευτέρης Παπανικολάου Γκιωνάκης (15’)

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

12:00-14:00 - Κινηματογράφος «Ολύμπια»

• “Δεκεμβριανοί σπόροι”, Παναγιώτης Καράγιωργας (29’)
• “Μαζί”, Δημήτρης Νάκος (14’)
• “Επείγον”, Γιώργος Σαμαρόπουλος (6’)
• “Τα φαινόμενα απατούν”, Κωνσταντίνος Χαλιάσας (10’)
• “Human”, Νάσος Γκατζούλης (15’)
• “Χριστούγεννα με την Αγγελική”, Ελίνα Τραϊφόρου (7’)
• “Μεταξουργείο”, Δαμιανός Βογανάτσης - Χρύσα Δεπόλλα - Σπύρος Κοντοστάνος - Πηνελόπη Λεκαδίτη - Χρήστος Νίκου - Παναγιώτης Πνευματικάτος (27’)
• “Δικό σου είναι;”, Ομάδα Κινηματογράφου 1ου ΕΠΑΛ Αχαρνών - Μαρία Λεωνίδα (7’)

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

14:00-16:00 - Κινηματογράφος «Ολύμπια»

• “Το ιερό των δασών”, Κώστας Καλπατζίδης (35’)
• “Κάθε που βραδιάζει”, Κατερίνα Γραμματικοπούλου (14’)
• “Αναβράζουσα”, Νικολέτα Λεούση - Πέτρος Γκίκας (23’)
• “Στάχτες”, Αριστείδης Παπαστυλόπουλος (5’)
• “Το σπίτι”, Άγγελος Σπάρταλης (6’)
• “Και μη ερεύνα”, Νίκος Γιαννίκας (11’)
• “Η προτελευταία λέξη”, Νίκος Τερζής (15’)

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

16:00-18:00 - Κινηματογράφος «Ολύμπια»

• “Περί αυτοαποπλάνησης”, Νικόλαος Κατικαρίδης (10’)
• “Ο σκούφος”, Κωνσταντίνος Κουκούλης (11’)
• “Μία μικρή μάχη”, Χάρης Πάλλας (11’)
• “Music to his ears”, Όλγα Μπακοπούλου (12’)
• “Βγήκαμε από τα ρούχα μας”, Έλλη Ζερμπίνη (27’)
• “Πινελιά”, Βασίλης Μπαγιάτης (8’)
• “Η πόλη που έγινε δάσος”, Σοφία Κατσαρέα (2’)
• “Without glasses”, Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος (9’)

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

18:00-20:00 - Κινηματογράφος «Ολύμπια»

• “Ελπίδα”, Κινηματογραφική Ομάδα Δήμου Αθηναίων 2008 (20’)
• “Η φάκα”, Μαρίνα Δανέζη (23’)
• “Μεταβαλλόμενη αντίδραση”, Χρήστος Μπαρούς (14’)
• “8 μέρες πριν... ”, Ανθή Τσιρούκη (13’)
• “Απόπειρα”, Αρτέμης Σαμοθράκης (14’)
• “Δ”, Γιώργος Φουρτούνης (8’)
• “Επτά συν Ένα”, Άλκης Σδούγκος (26’)

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

20:00-22:00 - Κινηματογράφος «Ολύμπια»

• “'What you see is not what you hear and what you hear is not what you see”, Mαρία Αράκα (8’)
• “Το δωμάτιο”, Παναγιώτης Δενδραμής (29’)
• “My Wet Calvin "Sweet 'n' Sour”, Σόλων Χουλιαράς (4’)
• “Όλα μαζί”, Νικόλας Παλλαδίου - Κώστας Κατριός (13’)
• “Απευθείας μετάδοση”, Ηλίας Μαλασίδης (12’)
• “Ρυτίδες και όνειρα”, Γωγώ Πετραλή (29’)
• “The comic shop movie”, Αδάμ Καρυπίδης (10’)
• “Το δέντρο της αυλής”, Ευγενία Μπαλαμπάνη (15’)
• “Απόδραση”, Θεόδωρος Παπαδάκης (4’)

Greek Cinema time 0

(κείμενο απ' το mftm.gr)

"Το ήδη τεταμένο κλίμα της συνάντησης, εκτονώθηκε σήμερα στο τέλος του debate για το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου, που διοργάνωσαν οι Νύχτες Πρεμιέρας σ' έναν τιγκαρισμένο από ανθρώπους της σχετικής βιομηχανίας Ιανό. Αναμενόμενα άκαρπη, η συζήτηση συνοψίζεται σχεδόν απόλυτα στο ότι το ΠΑΣΟΚ έχει σχέδιο 100 ημερών και για τον κινηματογράφο (τόσο θα χρειαστούν για να φέρουν στη Βουλή καινούριο νομοσχέδιο), ότι η τελευταία ελληνική ταινία που είδε ο εκπρόσωπος της ΝΔ, ήταν "στο Μέγαρο, η πρεμιέρα του Αγγελόπουλου" κι ότι το ΛΑΟΣ αποχώρησε επιδεικτικά διαμαρτυρόμενο απ' την ανάκριση που δέχτηκε, χωρίς να έχει ενημερωθεί και όντας παρόν μόνο για να προσφέρει τη συμπαράστασή του σε όποιον και για ό,τι τη χρειαζόταν.Η σύρραξη που ακολούθησε, ανάμεσα στον πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Σκηνοθετών, Χάρη Παπαδόπουλο και τον πρόεδρο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Γιώργο Παπαλιό, με αφορμή την ανάγνωση επιστολής διαμαρτυρίας 64 Ελλήνων σκηνοθετών κατά της Ένωσης και η δήλωση αποχώρησής τους από αυτήν, τεράστιου αριθμού (και κατ' ουσία, του συνόλου των αξιόλογων) απ' τα μέλη της, ήταν εκτός απ' το κλου της συζήτησης, και μια ολοζώντανη μεταφορά στο κέντρο της σκηνής, όλης της έντασης, της φαγωμάρας και της αλληλομαχαιριάς που επικρατεί, στο μεγαλύτερο βαθμό της, στα παρασκήνια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, και σε μικρότερο καθ' όλη την υπόλοιπη διάρκεια της χρονιάς, όπου βρεθεί ευκαιρία.Αντί σχολίων, το καλύτερο που μπορεί να προσφέρει κανείς σ' αυτήν την εικόνα, είναι η ελπίδα αυτό το πολυκαθυστερημένο σχίσμα ανάμεσα στους ενεργούς δημιουργούς και τους συνδικαλιστές εκπροσώπους τους, να προσφέρει στους μεν πρώτους ανάσα να συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά που φάνηκε κυρίως φέτους ότι ξέρουν να κάνουν καλά, στους δε δεύτερους έναν ήσυχο λάκο να πάνε να μετρήσουν τα φίδια τους."

Περισσότερα και σχετικα lings απο τον Τυπο στον alps

Νύχτες Πρεμιέρας γ μέχρι και την κυριακή 27.9.2009

ΔΟΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣΜΟΥ
Σκηνοθεσία: Daryl Wein
Σενάριο Daryl Wein Zoe Lister Jones Peter Duchan
Φωτογραφία : Alex Bergman
Μουσική :Kyle Forester
Μοντάζ : Daryl Wein
Ηθοποιοί :Daryl Wein
Zoe Lister Jones

Μετά από τέσσερα χρόνια σχέσης ένα ζευγάρι στη Νέα Υόρκη αποφασίζει να οργανώσει τον χωρισμό του, κάνοντας την όλη διαδικασία σταδιακή. Ακολουθώντας χρονοδιάγραμμα, τις μισές μέρες θα είναι μαζί, τις υπόλοιπες χώρια. Βασισμένο σε πραγματικές εμπειρίες του ζευγαριού των πρωταγωνιστών, η ταινία παρακολουθεί τη ζωή τους κατά τη διάρκεια ενός χρόνου καθώς εξερευνούν τις εναλλακτικές λύσεις της μονογαμίας και της τρέλας που μπορεί να προκύψει από μία τέτοια τακτική. Είναι όμως ποτέ δυνατό να οδηγηθείς στον χωρισμό, όντας στην ουσία μαζί με κάποιον; Συμμετοχή στο Σάντανς.
ΑΠΟΛΛΩΝ Παρασκευή 18 .9.2009 18.15μμ

ΜΑΙΡΗ ΚΑΙ ΜΑΞ

Σκηνοθεσία & Σενάριο : Adam Elliot
Φωτογραφία: Gerald Thompson
Μουσική : Dale Cornelius
Μοντάζ: Bill Murphy
Με Τις Φωνές Των:Toni Collette Philip Seymour Hoffman Eric Bana

Η Μαίρη είναι ένα οκτάχρονο κορίτσι που ζει στα προάστια της Μελβούρνης κι ο Μαξ ένας ευτραφής σαραντάρης Νεοϋορκέζος που πάσχει από μία μορφή αυτισμού. Αμφότεροι αντιμετωπίζουν προβλήματα με το περιβάλλον τριγύρω τους. Αρχίζουν να επικοινωνούν δι' αλληλογραφίας κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '70 και να κατανοούν τον κόσμο ο ένας μέσα από τα μάτια (και τα γραπτά) του άλλου. Animation με ξεχωριστή μορφή (οι ήρωες είναι φτιαγμένοι από πλαστελίνη) και μία βαθιά ανθρώπινη ιστορία από έναν πρωτοπόρο του είδους.
ΑΤΤΙΚΟΝ Δευτέρα 21.9.2009 18.30μμ

ΜΕΓΑΛΗ ΖΩΗ

Σκηνοθεσία & Σενάριο : Gary Yates
Φωτογραφία : Michael Marshall
Mουσική : Jonathan Goldsmith
Mοντάζ : Heidi Levitt
Hθοποιοί :
Timothy Olyphant
Joe Anderson
Stephen Eric McIntyre
Rossif Sutherland
Όταν ο πρώην συγκρατούμενος του Nτικ αποφυλακίζεται, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν διαφορετικό κόσμο. Oι τράπεζες έχουν αλλάξει, τα ναρκωτικά έχουν αλλάξει, η μουσική έχει αλλάξει. Eίναι 1983 και ο Nτικ αποφασίζει να επιχειρήσει το μεγάλο βήμα ώστε να εξασφαλίσει τη ζωή του οριστικά. Mαζί με τρεις ακόμα γνωστούς αποφασίζουν να ληστέψουν μία τράπεζα. Σημαντική λεπτομέρεια. Eίναι και οι τέσσερις ναρκομανείς και φλερτάρουν με την ηλιθιότητα. Άρα για να ληστέψουν την τράπεζα, πρέπει πρώτα να φτάσουν εκεί, κι αυτό θα αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. H ωδή στην ανθρώπινη ηλιθιότητα μετατρέπεται σε μία από τις κωμωδίες της χρονιάς. Bασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Λι Mακντούγκαλ.
ΑΤΤΙΚΟΝ Τρίτη 22.9.2009 23.00μμ

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Σκηνοθεσία & Σενάριο:Lu Chuan
Ηθοποιοί :LiuYe
GaoYuanyuan
FanWei
Hideo Nakaizumi
Η Σφαγή Της Νανκίν (γνωστή και ως Ο Βιασμός Της Νανκίν) έχει μείνει στην ιστορία σαν μία από τις πλέον μαύρες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Τα δραματικά γεγονότα που στιγμάτισαν τις σχέσεις Κίνας - Ιαπωνίας ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 1937 και ένα τμήμα τους αποτυπώνεται με τον πλέον ζoφερό τρόπο στην ταινία. Με υποβλητική ασπρόμαυρη φωτογραφία και πραγματικά υποδειγματική σκηνοθεσία η ταινία μας κάνει και συμμετέχουμε άθελά μας σε ένα έγκλημα πολέμου οι πληγές του οποίου παραμένουν ανοικτές ακόμα και στις μέρες μας. Επειδή ο κινηματογράφος είναι κάτι παραπάνω από ψυχαγωγία είμαστε τυχεροί που υπάρχουν ταινίες σαν κι αυτή.
ΑΤΤΙΚΟΝ Τετάρτη 23.9.2009 19.45μμ

ΞΙΝΗ ΖΩΗ
Σκηνοθεσία & Σενάριο: Derick Martini
Φωτογραφία: Frank Godwin
Mουσική: Steven Martini
Mοντάζ :Steven Martini Derick Martini Mark Yoshikawa
Hθοποιοί:Alec Baldwin Kieran Culkin Rory Culkin Timothy Hutton

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 ο δεκαπεντάχρονος Σκοτ κατοικεί σ' ένα φαινομενικά τέλειο προάστιο με τον εργασιομανή πατέρα του και την υπερπροστατευτική μητέρα του, οι οποίοι βρίσκονται στα πρόθυρα διαζυγίου. Eρωτεύεται τη γειτόνισσά του Aντριάνα, η οποία δείχνει να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που τον κατανοεί. Oι ζωές των δύο αυτών οικογενειών κυριαρχούν σε μία ταινία διασκεδαστική και συγκινητική ταυτόχρονα, που εξελίσσεται σε μία εποχή δραστικών οικονομικών και πολιτιστικών αλλαγών. O Mάρτιν Σκορσέζε συμμετέχει στην παραγωγή, του εξαιρετικού καστ ηγούνται ο Aλεκ Mπόλντουιν και η Σίνθια Nίξον του ?Sex & the City?. Bραβείο FIPRESCI στο περσινό Φεστιβάλ του Tορόντο.
ΑΤΤΙΚΟΝ Παρασκευή 25.9.2009 18.00μμ

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ

Σκηνοθεσία: Fredrik Eldfeldt
Σενάριο: Karin Arrhenius
Φωτογραφία: Hoyte van Hoytema
Mουσική : Mad Planet Dan Berridge
Mοντάζ : Bernhard Winkler
Hθοποιοί:Blanca Engstr?m
Shanti Rooney
Annika Hallin
Tova Magnusson Norling
Leif Andree
Tι μπορεί να συμβεί σ' ένα δεκάχρονο κορίτσι στη σουηδική εξοχή, όταν αυτό μείνει μόνο του για μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού η θεία που έχει αναλάβει την κηδεμονία της προτιμά ένα ταξίδι με έναν άντρα που γνώρισε πρόσφατα; Tοποθετημένη στις αρχές της δεκαετίας του '80 και κινηματογραφημένη με υπέροχα χρώματα από τον διευθυντή φωτογραφίας του «Aσε το Kακό να Mπει», αυτή η ιστορία πρόωρης ενηλικίωσης συνδυάζει χιούμορ και σοβαρότητα, αντιπαραθέτοντας τον «λογικό» κόσμο των ενηλίκων με αυτόν που πηγάζει από τη φαντασία των μικρών παιδιών και συχνά-πυκνά αποδεικνύεται λειτουργικότερος. H πρόταση του περιοδικού Variety στο φετινό φεστιβάλ του Kάρλοβι Bάρι.
ΔΑΝΑΟΣ 1 Παρασκευή 25.9.2009 17.30μμ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΚΤΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Σκηνοθεσία :
Armano Iannucci
Σενάριο:Jesse Armstrong
Simon Blackwell
Armano Iannucci
Ian Martin
Tony Roche
Φωτογραφία: Jamie Cairney
Mοντάζ : Anthony Boys Billy Sneddon
Hθοποιοί: Tom Hollander James Gandolfini Peter Capaldi
Paul Higgins
O Σάιμον Φόστερ είναι υπουργός Διεθνούς Aνάπτυξης της Aγγλίας και κατά λάθος δηλώνει πως θα υποστήριζε τη λήψη στρατιωτικών μέτρων στο εξωτερικό. Aυτό τον κάνει αμέσως συμπαθή στην Oυάσινγκτον. Tώρα είναι υποχρεωμένος να ταξιδέψει με το επιτελείο του στην αμερικάνικη πρωτεύουσα ώστε να πείσει τους συμμάχους πως ο πόλεμος δεν είναι και τόσο καλή ιδέα. Bιτριολική πολιτική σάτιρα, βασισμένη στη βραβευμένη τηλεοπτική σειρά ?The Tchick of It? του BBC, δεν αφήνει τίποτα όρθιο, διατηρώντας παράλληλα το βρετανικό φλέγμα των δημιουργών της, έστω κι αν στην ουσία πρόκειται για τραγωδία και όχι για ξεκαρδιστική κωμωδία.
ΔΑΝΑΟΣ 1 Παρασκευή 25.9.2009 20.00μμ

ΜΟΟΝ

Σκηνοθεσία: Duncan Jones
Σενάριο: Nathan Parker
Φωτογραφία: Gary Shaw
Μουσική: Clint Mansell
Μοντάζ : Nicholas Gastor
Ηθοποιοί: Sam Rockwell Kevin Spacey (voice)
Ο Σαμ Μπελ εργάζεται στη σεληνιακή βάση της εταιρείας Λούναρ, στην οποία γίνεται εξόρυξη πολύτιμου ενεργειακού στοιχείου για τη Γη. Η ζωή του κυλά μάλλον βαρετά και η επαφή του με τους ανθρώπους περιορίζεται σε μεταδόσεις μαγνητοσκοπημένων μηνυμάτων από τη Γη. Μοναδική του συντροφιά ο Γκέρτι, ο υπολογιστής που ελέγχει όλες τις λειτουργίες στη βάση και έχει τη δυνατότητα να συνομιλεί με τον Σαμ. Μία διαφορετική ταινία επιστημονικής φαντασίας με φιλοσοφικές διαθέσεις, το «Moon» ασχολείται περισσότερο με την εσωτερική φύση του ανθρώπου, παρά με το απώτερο διάστημα.
ΔΑΝΑΟΣ 2 Κυριακή 27.9.2009 18.30μμ

Στρέλλα σε λίγη ώρα sold out, Κυνοδοντας την Τετάρτη sold out . Once in a life time την Πέμπτη sold out . Το κακό στην εποχή των Ηρώων sold out.
Ουρές, εκνευρισμοί, ψιλομπάχαλο, χαλαρωση στο TOY Bar στην αστική χαβούζα της πλατείας Καρύτση. Αν δεν βρίσκετε θέση, κάντε γνωριμίες, βγάλτε φωτογραφίες, πάτε στα party μετά τις προβολές. Σήμερα λοιπόν στη γεμάτη προβολή της Στρέλλας ίσως δεν βρείτε θέση, αλλα στο party μετά στο micrasia όλοι οι καλοί χωράνε.

"on the run" απο την ομάδα: default.co

σκηνοθετική επιμέλεια: Καλλιρρόη Παπαδοπούλου

χορογραφία: default co. σε συνεργασία με τους χορευτές

μουσική: Χρύσανθος Χριστοδούλου

κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα

video: Ανδρέας Κοσιώνης

φωτογραφίες: Τάσος Βρεττός

σκηνικές κατασκευές : Φρέντυ Γκίζας

οπτική επικοινωνία : designers united, (Δημητρης Κολιαδήμας, Δημήτρης Παπάζογλου)

παραγωγή: default.co

εως και τις 27 Σεπτεμβρίου 2009

Ώρα 21:30 Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, (μετρό Κεραμεικός , ακριβώς πίσω απο το Πειραιώς 131)

Ερμηνεύουν: (αλφαβητικά)

Βασίλης Δημάς

Ξένια Θεμελή

Μαρκέλλα Μανωλιάδη

Αλεξία Μπεζίκη

Αλέξης Τσιάμoγλου

Κώστας Χρυσαφίδης

Παίζουν ζωντανά οι μουσικοί:

Δημήτρης Δαλέζης: τρομπέτα, κρουστά

Δημήτρης Τάτσης: κιθάρα, κρουστά

Χρύσανθος Χριστοδούλου: electronics, φωνή

Είναι παρήγορο να διαπιστώνεις ότι υπάρχουν καλλιτέχνες που αγαπούν τόσο αυτό που κάνουν, ώστε να καταθέτουν ομαδικά χωρίς ίχνος εγωιστικής έπαρσης, την πρόταση τους την καλλιτεχνική, αν δεν είναι σπάνιο στον ελλαδικό χώρο. Η παράσταση θα μπορούσε να ήταν έργο χειροποίητης ποίησης της Έμιλι Ντίκινσον, αν ζούσε σήμερα κι έπρεπε να εκφραστεί, γιατί ο χορός είναι απλά το βολικότερο μέσο, λόγω σπουδών της ομάδας, η αφορμή να ξεδιπλώσουν μια σειρά προβληματισμών αλλά τι παράδοξο και λύσεων, πάνω στην ταχύτητα της καθημερινότητας, στον χρόνο και την ωρίμανση μέσα από τις σχέσεις, το πολυδιάστατο της συναισθηματικής νοημοσύνης και την προσαρμογή του ονείρου στην πιο επίπεδη πραγματικότητα

Ένα ποίημα λοιπόν, χωρίς λέξεις, μόνο τίτλους στο φόντο , κεφάλαια μιας αναζήτησης της ταυτότητας, μιας γενιάς που αρχίζει να διεκδικεί την επιδραστικότητά της στα πράγματα. Μια γενιά που νιώθει ότι το περιθώριο δεν την αφορά, έστω κι αν όλος ο πολιτιστισμικός μηχανισμός κάνει τα αδύνατα δυνατά να της πνίξει τη φωνή.

Κι η φωνή της default co είναι δυνατή, καθαρή και ξέρει απολύτως τι αναζητά. Από την πρωτότυπη σύλληψη ως την επαγγελματική εκτέλεση. Από την ζωντανή μουσική, μέχρι τους κινηματογραφικούς φωτισμούς. Τρέχει για τη ζωή, τον χρόνο, την απώλεια, τη γνώση, την συνύπαρξη. Τρέχει χωρίς να σταματά, ξεπερνώντας με σκηνοθετική βιρτουοζιτέ τα επίπεδα του εδάφους, μεταμορφώνοντας τους τοίχους σε πατώματα και τον ουρανό σε πραγματική ζωή. Σχολιάζει με χιούμορ, θυμό , γνώση και ελπίδα τα θέματα που την απασχολούν. Πλησιάζει με τρυφερότητα την ανακάλυψη των σχέσεων στη δύσκολη εποχή της μη επικοινωνίας , χωρίς ποτέ να μπερδεύεται σε αόριστες κοινοτοπίες. Ξέροντας απο την αρχή τη θέλει να πεί και κυρίως πως αυτό να το μετασχηματίσει επικοινωνιακά σε κίνηση ρυθμική και ρέουσα σα φυσική αναπνοή.Ποτέ δεν περίμενα ότι θα παρακολουθήσω κάτι τόσο σύγχρονο, απλό και εφευρετικό από Έλληνες καλλιτέχνες, που να νιώθω ότι με αφορά και με συναρπάζει, και ταυτόχρονα τόσο απλό όπως μόνο οι εμπνευσμένες παραστάσεις περιέχουν

Γιο ώρα περπατώντας από την οδό Αλκμήνης μέχρι το Θησείο συζητούσα με την συντροφιά μου αυτή τη μοναδική εμπειρία. Και βλέποντας αργά τη νύχτα τη φωτισμένη Ακρόπολη, σκέφτηκα πως είναι καιρός να ξαναπιστέψω σ' αυτό το dna που υπόγεια διαπερνά την πόλη, κι ας το αγνοούν οι επίσημοι φορείς. Συγκρατώ το όνομα της Καλλιρρόης Παπαδοπούλου και του Χρύσανθου Χριστοδούλου, είμαι σίγουρος ότι ήρθαν για να ταράξουν νερά και καταστάσεις. Οι 6 χορευτές ηδη έχουν δείξει και παλιότερα τις δυνατότητές τους και οι "σχετικοί" τους αναγνωρίζουν τις δυνατότητές τους.

Περιμένοντας το μετρό για το σπίτι μια φίλη απο την συντροφιά είπε την καταλυτική φράση.

-Παιδιά, δε νοιώθετε όπως τότε παλι,ά σε κείνη την κατάληψη που πρωτοείδαμε την "Ομάδα Εδάφους";

Κι όλα τα ασπρομάλικα "παιδιά" συμφωνήσαμε...