Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2009

ξημέρωμα στη "Παναγιά στο Βουνό"

"Δε θέλω τώρα να ξυπνάω
τα φλογερά πουλιά της τρυφερότητας.
Δε θέλω τις συνηθισμένες
μικρές σιωπές
και τις κουβέντες τις μεγάλες,
κουβέντες που δεν λένε τίποτα

Δε θέλω τρίμματα
θέλω δυο
μάτια ολοκαυτώματα
και μια
συνηθισμένη καλημέρα.

Θέλω κοντά μου τη σιωπή των ήχων
που σαν γυρνάνε απ’ το
ταξίδι τους
διαλέγουν να
κουρνιάσουν δίπλα μου.

Κι οι μέρες γύρω μου να πλέκουν
να πλέκουν το πουλόβερ των αφρών τους..."

κομπάρσοι των συναισθημάτων μας, ανεβάζουμε τα λόγια, σα φιλικό χαιρετισμό, από απόσταση. την ίδια στιγμή μια σύμπτωση την ίδια εκείνη μέρα να στέλνεις τις μουσικές σου σε αυτόν που ποτέ δε θα σου απαντήσει κι εγώ, να θέλω να τα πω εκεί που ποτέ δε θα θελήσει ξανά να μ΄ακούσει. η ζωή είναι γεμάτη από τέτοιες μικρές στιγμές, που τις προσπερνάμε με αφάνταστη ταχύτητα και ξαφνικά, πάνω σε ένα πλοίο, ακούς το συγκεκριμένο ,από το φορητό ραδιοφωνάκι των διπλανών, και ξαφνικά σου έρχεται με μειλ από τον φίλο που καίγεται στον πυρετό του ερωτά του, που θέλει να το μοιραστεί με κάποιον, και ξαφνικά καταλαβαίνεις ότι όλες οι προσπάθειες σου μηδενίζονται, ακυρώνονται. είσαι πάλι εκεί εσύ κι ο έρωτας σου. στη μοναξιά των λέξεων. στη πιο κοινότοπη καλήμερα που σταμάτησε να σου αποστέλλεται . σε μια τρυφερή σκέψη που απάντησες με βρισιές. σε μια σιωπή που προκάλεσες σε μια αγάπη που ξέμαθε. σε ένα ταξίδι που δε τολμησες να ολοκληρώσεις σε μια απάντηση που ξέχασες από καιρό την ερώτησή της...


(merci pour video d.l.)

4 σχόλια:

highvoltagepress είπε...

κάτι τέτοια γράφεις (και το προηγούμενο), και νιώθω μια γαιδούρα! μα μια γαιδούρα! (επίτηδες το κάνεις).

logia είπε...

διακρίνω πόνο σε μια ηλικία τόσο συν-αισθηματική, που τα παίρνουμε όλα κατάβαθα τοις μετρητοίς...
μακάρι η επικοινωνία στη μπλογκόσφαιρα να σε βοηθήσει να βγεις και πάλι στο φως! μακάρι να βάλω και γω το χεράκι μου έστω και λίγο σ΄αυτό!

b|a|s|n\i/a είπε...

καλημέρα ! ; )

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

@highvoltagepress
Το λες γιατί δεν είσαι, αυτό που ονομάζεις εσυ έτσι , εμεις στα χωριά της πέρα Βαιμάρης το λέμε Χιούμορ. Και μάλιστα χιούμορ εκλεκτό.

@logia
Αντιλαμβάνεσαι ότι θεραπεύομαι σιγα σιγα αλλα θεραπεύομαι. Ηταν ακαιρο να αφεθώ να ανοίξω έτσι και τώρα στα γεροντάματα αυτά τα ...ανοίγματα θέλουν προσοχή σαν τα πεσίματα...

@ b|a|s|n\i/a
Ναι ακριβώς αυτό!