Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

πρωί μετά τη νύχτα

Χορεύω χορεύω και πίνω
δίπλα μου μια μεγάλη φωτιά
δίπλα μου μια μεγάλη παρέα με μάτια
η μουσική είναι δυνατή
καλύπτει τα καλέσματα τους
χορεύω και πίνω ως το πρωί

Βγάζω τα ρούχα και κολυμπώ στη νύχτα
νιώθω ασφαλής στα μαύρα νερά
ξημερώνει
έρχεσαι και μου πιάνεις το χέρι
θέλεις να κολυμπήσουμε μαζί
το χέρι σου χανεται στη χούφτα μου
τα μάτια σου μου λένε "μην αφήσεις το χέρι μου"
ορμάμε στο νερό
παίζουμε και σε κρατώ σφιχτά
μ αγκαλιάζεις και...
...μου φιλάς το χέρι
εκεί στη μέση της θάλασσας
ενα τυχαίο πρωί
μοναξιάς
μου φιλάς το χέρι
κι εγώ βουτώ στο νερό να χαθούν τα ξαφνικά μου δάκρυα
μη προδοθω
μπροστά σε τούτο το μεγαλείο της ανυστερόβουλης αγάπης
άμαθος να διαχειρίζομαι την αθωότητα
έχοντας ξεχάσει
πως είναι να αγαπούν, χωρίς πάθος
απλά να σ' αγαπούν
και να σου δείχνουν
την ευγνωμοσύνη τους
έτσι
κρατώντας το χέρι σου
την ώρα που κολυμπατε
στα δροσερά νερά του Αυγούστου
σε μια παραλία
κάπου στον κόσμο
ενα τυχαίο πρωί
σ' ευχαριστώ
για τούτο το ξύπνημα...

(για τον Σ. που μου εχει αλλάξει τη ζωή)

1 σχόλιο:

Aντώνης είπε...

!

Δεν έχω τα λόγια να σου πω πόσο μου άρεσε