Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

τελευταία πανσέληνος


εύκολα χάνεται η ευκαιρία
για μια αγκαλιά ,
νύχτα με Πανσέληνο
αν δεν είχε επιστρέψει...
αν δεν είχε ενημερώσει...
ούτε τηλέφωνο δεν είχες
ούτε τηλέφωνο δεν είχες πάρει να ρωτήσεις


ένα άτομο χάθηκε
έξω από τη ζωή σου
αν και μέσα στη καρδιά σου
χάθηκε βεβαίως όπως τόσα άλλα
που μαθαίνουμε μετά
την ώρα που εμείς ζούμε
πως χάθηκαν
εν αγνοία μας
όπως κι όταν ζούσαν ακριβώς


αν είχες έστω μια βραδιά ξενυχτήσει δίπλα του
θα είχα πειστεί
αν με είχες βάλει μέσα στη ζωή την όποια
θα είχα πάλι πειστεί
τώρα

χάνω μια Πανσέληνο
το 24ώρο που εσύ
απεγνωσμένα προσπαθείς να συντηρήσεις
την προηγούμενη μη-ζωή σου
πεισματικά να κρατηθείς στο γεγονός
της απώλειας
ενώ είναι πεντακάθαρο πλέον
ότι ακόμη κι οι ευεργετηθέντες από το άτομο που άδικα χάθηκε νωρίς
ορίζουν με σοφία τις αποστάσεις τους επιλέγοντας τη ζωή


εσύ επιμένεις να θρηνείς
μια νύχτα με Πανσέληνο
το χθες σου
επιμένεις να θες το θάνατο να υποστηρίξεις
άλλοθι μιας αναχώρησης
κόβοντας και τη τελευταία ευκαιρία
για
μια επιλογή του αύριο!
Χάνοντας μια Πανσέληνο - την τελευταία - "του μαζί"
για μια φενάκη "του χωριστά"!




1 σχόλιο:

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

Xm!
κανενα σχόλιο
για φαντασου
και πίστευα ότι αγαπούσαν κι αλλοι
τον Νικο Αλέξη Ασλάνογλου...