Σάββατο 30 Μαΐου 2009

πρωινό στο νησί του ..."μαζί"


(πανσέληνος)

Οι άλλοι το λένε ταλέντο
εγώ το λέω ευκολία
να καταφεύγω στα πλήκτρα
και στη μουσική
όταν εκτεθειμένος νιώσω
από την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους

Πάντα θαυμαζα
την ευκολία- σαν τα στρείδια-
που έχουν οι συγκεκριμένοι
να ανοίγουν, να δεις το μαργαριτάρι
και μόλις αποτολμάς κι εσύ ένα βήμα να κάνεις
να κλείνουν απότομα
με μια σκληρότητα
που δεν αντιλαμβάνονται
με μια έπαρση αθόρυβη
αυτή την ειδική έπαρση
των πρώην θυμάτων
που για να εξισορροπήσουν
το θυμό με τον φόβο ,
σενάριο επιθυμίας τη κάνουν
λες και δεν υπάρχουν άλλα σενάρια
ενδιαφέροντος του ενός για τον άλλο
πόσους ανικανοποίητους ακόμη
θα καταστρέψει αυτό το modus vivendi
του ανεκπλήρωτου αναρωτιέμαι
βλέποντας το φεγγάρι να χάνεται στη μέρα

Σα πρωταγωνιστές της παλιάς ταινίας
με την Βαλάκου και τον Παπαμιχαήλ
που δεν κατάφεραν τη ζωή και τα νιάτα τους
να χαρούν γιατί τα όνειρα τους
ήταν άλλα
ώσπου γίναν χαμένα
και μετά μια ηρωική και πένθιμη μπαλάντα του Χατζιδάκι
για να θυμούνται οι παλιοί
και να προσέχουν οι νεότεροι

Όταν κλείνουν οι δρόμοι
μιας επικοινωνίας
ανοίγουν οι δρόμοι της μουσικής
κι εκεί
όλα παίρνουν τη θέση που τους αναλογεί
για πάντα

Από εδώ , το μέρος του μαζί,
μια χάρη σας παρακαλώ
μην αφήσετε τη ζωή σας να γίνει
ηρωίδα μιας ακόμη μπαλάντας χαμένων ονείρων
για χάρη μιας ηρωικής ιδιωτικής επιθυμίας
μη ξεχαστείτε στους δρόμους του εγώ
αναζητώντας την
αλλά στα βαθιά νερά του μαζί
κολυμπήστε κι όσο κι αν πληγωθείτε
χαμένο τίποτε δεν είναι
κυρίως η δική σας προσωπική μπαλάντα της ζωής..
.
(μαζι)

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

στην αλήθεια της




εδώ
άργησα να το παραδεχτώ
ο πλούτος στην απλότητα πως είναι
η πληρότητα στην σιωπή
και η αλήθεια της
η πιο μεγάλη αλήθεια
μακρυά από τους πανικούς
τις αναζητήσεις
τα πίσω μπρος
κακοπαιγμένα σκετς
σε επανάληψη.


εδώ
μια αναγέννηση εσωτερική
το κομματι που λείπει
από τη μέσα ανάγκη
που κανένα νέο-αισθητικό κίνημα
δεν μπορεί να καλύψει
γιατί αγνοεί
απελπισία
τι είναι


κι ας μιλάνε όλοι ...


δεν κάνει η λογοτεχνία τη ζωή
αλλά η ζωή τη λογοτεχνία


τολμάει κανείς?

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

De facto De SOUL




Το μπαρ-ψυχή της Θεσσαλονίκης
ξεφυλλίζει το περιοδικό -ψυχή της πόλης!

«De facto - De SOUL»
De facto: Παύλου Μελά 19, 2310 263674
Creator: Σπύρος Αλμπάνης
Graphic Dεsigner :Αλέξανδρος Τσιρίδης














ο "Αντίχριστος" κολυμπά στην Αστυπάλαια


μα ναι είναι η Σαρλότ μετά το βραβείο στις Κάννες νάναι καλά οι mgtm που μας ανοίγουν τα μάτια , γιατί αν περιμέναμε απο τα συμβατικά ΜΜΕ ...

ΤΟ ΑΡΧΙΚΟ 
Lascia ch’io pianga

mia cruda sorte,

e che sospiri la libertà.

Il duolo infranga queste ritorte

de’ mei martiri sol per pietà.

(Rinaldo, "Lascia ch’io pianga", HWV7,  του Georg Friedrich Händel απο το Antichrist του Lars von Trier)

Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Mylene Farmer Sextonik European Tour 2009



Γυρνάει όλη την Ευρώπη
Με κάνει τρελλό κάθε που την ακούω
μου βγάζει ταυτόχρονα την πιό μελό και την πιο emo πλευρά μου
με κάνει να χτυπιέμαι στα live της
ειναι το πιο ποπ απο τα ποπ ειδωλά μου

Παρακολουθώ τις κινήσεις της , χρόνια τώρα
αλλοι κοβονται με την Mαντονα,
εγώ μ΄αυτήν
είναι προβοκάτισα,
είναι τρελλή,
δε φοβάται να χτυπηθεί οταν αγαπήσει,
να κλάψει την ώρα που τραγουδά
είναι προκλητική ,είναι ευαίσθητη, ειναι σκληρή κι ανεξάρτητη
ψάχνεται κι είναι σίγουρη την ίδια στιγμή

εδω τραγουδά με τον Moby

αυτα είναι τα λόγια:
[Mylène]
Voir la blessure oblique et dure du temps, obstinément
[Moby]
Is heaven a place ? Oh ! I see the moon, I see no trace of you
See the red upon the hill, see the death looking at me
I see no trace of you and me, little me
[Mylène]
Refais le rêve obscur d'une île, des forêts secrètes aux villes
Qu'on parcourait seuls dans nos nuits d'amour
[Moby]
Whisper words of desire, take my hands, I'm standing there
Our soul so close on paradise when winds go round and round
[Mylène]
Je me dis, l'indigne horloge, je me dis, le souffle est force
Qu'il nous bercera dans son lit d'amour, de vie !
[Mylène & Moby]
Looking for my name wherever you will be
Hold on to my prayer, hold on to harmony
Looking for my name, little you, little me, we belong together
Looking for my name wherever you will be
Hold on to my prayer, hold on to harmony
Looking for my name, little you, little me, we belong together
Looking for my name, wherever you will be
Hold on to my prayer, hold on to harmony
Looking for me,
looking for eternity,
we belong together
together
together

Αυτή είναι η pop της αισθηματικής ηλικίας,
αυτη θά πρεπε να είναι η pop καθε ευρωπαικής ηλικίας...

Πως θα γίνει να ψηθεί ο κος Λούκος να την φέρει στο Ηρώδειο?

ημερολόγιο αναχώρησης


Στις δύσκολες μέρες της ζέστης
οι δυο βασικές μου παρηγοριές είναι ο Πεσσόα και η Ντυράς
σκαλίζω τις λέξεις τους μεθοδικά
τις απλώνω στους ήλιους
λέξεις λιαστές
να καίνε
τις ειρωνικές μου γωνίες
να γίνομαι πιο ανθρώπινος
να με αντέχω.

Κάποιες φορές ξεχνιέμαι
δεν καταφεύγω αυθόρμητα στα λόγια τους
τότε μοιάζω ναυαγός στον καύσωνα
με τα τηλέφωνα να μη σταματούν
διαπραγματεύσεις, πριμαντονισμοί
χάρες και θελήματα
οργάνωση, διοίκηση, μεθοδική διεκπεραίωση
χαρά και εργασία.

Κάποια απώλεια φίλου υποστηρικτή
με γονάτισε για λίγα λεπτά
με ένα πράσινο τσάι παγωμένο την έδιωξα
τη μετατόπισα για την Τετάρτη
την εξόδιο του μέρα.
Υπήρξε ο προσωπικός μου πρίγκηπας
82 ετών πλήρης ημερών ακούω στα ραδιόφωνα
οι πρίγκηπες δεν έχουν ηλικία
τα όνειρα ποτέ δε θα'ναι πλήρη ημερών
χρειάζονται σκοτάδι οι προβολές τους.
Αλλά τι ξέρουν αυτοί...

Αργά γυρνώντας σπίτι
ξεθεωμένος
πιάνω να΄χω ανάγκη το ...βάλσαμο μου
μα η ζέστη κι η κούραση της μέρας
δεν του άφησε λέξεις περισσευούμενες 
για μένα.

Θυμώνω σα παιδί
ξεχνώ πως στην εποχή της "αισθηματικής ηλικίας"
οφείλω να κατανοώ πρωτίστως
και έτσι
στα δίχτυα μιας δροσερής συγχώρεσης
ερήμην των κλιματιστικών
κοιμάμαι επιτέλους.

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Κυριακή 24 Μαΐου 2009

να μη ξεχάσω....

χαμήλωσε τα φώτα... είπαμε πολλά ...τωρα... η μουσική του καθενός ...θα πει τα άλλα...

και η σιωπή ...

ok boy?

ανεπίδωτο sms


Γυρίζουμε όλοι ξεφλουδισμένοι
από την ηλιοθεραπεία
γεμάτοι νέο καρκινικά νεοπλάσματα
που θα εκδηλωθούν τις υγρές χειμωνιάτικες μέρες
όταν όλα τα αγαπημένα καφέ θα ναι γεμάτα
και μεις θα καπνίζουμε απόκληρα τσιγάρα
απαγορευμένα στις κρύες γωνίες


Φυσάει ένα αδιόρατο αεράκι αισιοδοξίας
πιο μοναχικό από ποτέ
έχει γεμίσει το κινητό μου
από εκατοντάδες sms ανάγκης
μα εγώ εμμονικά
έχω ανάγκη το δικό σου ξεφλούδισμα


Κλειστό κρεμμύδι
με αυτό το άρωμα ανάμικτο αναγούλα και πόθο
μόνο για τολμηρούς λύτες
των ανθρώπινων σταυρόλεξων

Πιάνω τον εαυτό μου προπέτη
να σε απαιτεί θρασύτατα
Τον τιμωρώ με σιωπή

η αντηλιά απ τον πεζόδρομο
μπαίνει στο σπίτι
καταστρέφει τη μελωδία μου
με προσγειώνει
αλλά αδυνατώ να κοιμηθώ


Αυτό το καλοκαίρι θα την βγάλω απέναντι
2 προβολές καθημερινά
και μετά πίτα σέσκουλο
και μετά
ελπίζω
σύντομα να φτάσει το φθινόπωρο
και να φύγω.




(αυτό το πάρκο θέλω να επιζήσει)

Σάββατο 23 Μαΐου 2009

o ΚΥΝΟΔΟΝΤΑΣ του Γιώργου Λάνθιμου ΚΕΡΔΙΣΕ στο Un Certain Regard του 62ου Φεστιβαλ Καννών

Ηταν κάτι που πίστευα και χαίρομαι σα μικρό παιδί.

Εγραφα λίγες μέρες πριν, ότι αυτό που λείπει είναι η γνήσια κινηματογραφική παιδεία. Αρκετά παιδιά χάθηκαν καλλιτεχνικά σε τούτη τη χώρα της αρπαχτής, της ημιμάθειας και των λαμόγιων. Μια νέα γενιά υπάρχει νέοι 20-25  που ξέρουν απο σινεμά αλλά νιώθουν απομονωμένοι. Ο Λάνθιμος δεν είναι έφηβος. Μη κάνουμε πάλι το λάθος, δεν είναι νέος. Ο Λάνθιομος πρέπει να είναι το mainstream, μόνο έτσι θα υπάρξει άνθηση του κινηματογράφου. Μόνο έτσι θα συμβαδίσουμε στα διεθνή ρεύματα. Μόνο έτσι θα υπάρξουμε μελλοντικά. Και να αφήσουμε τις Σούλες στις τηλεοράσεις, μαζί με τα σκουπίδια που μας πασάρουν για ζωή.

Διαβάσατε πουθενά για τον Κυνόδοντα? Ξέρετε για τι μιλά? Ποιόν αφορά και γιατί ειναι τοσο μεγάλη η σημερινή του νίκη στις Κάννες?

Αν όχι, τώρα ξέρετε πόσο αυτιστικούς μας θέλουν. 
Πόσο πίσω. 
Ποσο έξω. 
Πόσο αλλού.
Ας γίνει αυτή η διάκριση μια αφορμή για το ξύπνημα που όλοι χρειαζόμαστε...

Μια ακόμη γνώμη απο τον Alps 

Παρασκευή 22 Μαΐου 2009

αγέρωχα


Μου ζητάς να με συναντήσεις μετά από καιρό
θυμάμαι την τελευταία τυχαία επικοινωνία
έκανες πως δεν με είδες
ήσασταν μαζί ευτυχισμένο και κομψό
κοινωνικό ζευγάρι
γεμάτο φινέτσα άποψη και χαμόγελα


Δέχομαι
είσαι με τα ίδια ιδρωμένα χέρια
και τα στριφτά τσιγάρα
μου μιλάς ακατάπαυστα
για το μέγεθος του έρωτα σου
για εκείνον
ζητάς να σε βοηθήσω
αν σ αγαπώ να σε βοηθήσω να τον ξανακατακτήσεις
αυτόν που διάλεξες
τον καλό μου φίλο που αγάπησες
πίσω από τη δική μας ιστορία
στα κρυφά
ζητάς να με δεις να μου μιλήσεις να μου εξομολογηθείς
όχι για μένα
για κείνον
που τόσο βοήθησα παλιά
και τόσο καλά τον ξέρω
που μου χει υποχρέωση
και θα καθίσει να μ΄ακούσει
να του ζητώ να σε δεχτεί ξανά
για κείνον
που ακόμη αγαπάς



Ξεχνάς ότι αυτά τα λες σε μένα
σε μένα που παράτησες
για να πας σ' αυτόν
νιώθω ήρεμος
αντέχω
σε κοιτώ αγέρωχα
σαν ασθενή σε προγραμματισμένη συνεδρία
σε κοιτώ στα μάτια
να μου μιλάς για την αγάπη που νιώθεις
για την συμπεριφορά του, που δεν καταλαβαίνεις
για την μοναξιά που νιώθεις
μου μιλάς γι αυτόν
κι είμαι απέναντι σου
αγέρωχος
να σε κοιτώ κατάματα


Μου ζητάς να φύγουμε από το καφέ
να πάμε σπίτι να χαθείς στη αγκαλιά μου
να κλάψεις ελεύθερα
όπως παλιά
που όλα τα ξόρκιζα
με την ηρεμία μου

Σου λέω πως έχω αλλάξει σπίτι πια
τι να το κάνω το παλιό
μένω σε ένα μικρό τώρα
δε δέχομαι επισκέψεις
ξαφνιάζεσαι
δεν καταλαβαίνεις το μέγεθος του όχι μου
συνεχίζεις να μου μιλάς
τώρα λες τις λεπτομέρειες
πως ξεκίνησε
τότε που έλειπα ταξίδι 10 ημερών
πως είχατε αποφασίσει να μη μου το πείτε
μη πληγωθώ
σωστό
άλλωστε τα σημειώματα στο ψυγείο σπάνια πληγώνουν
γιατί όταν τα διαβάζεις
δεν υπάρχουν μάρτυρες

Ξεχνάς να μου αναφέρεις
την αλλαγή αριθμού στο κινητό
όπως και την νυκτερινή εισβολή
στο σπίτι για να πάρεις τα πράγματά σου
σε μέρα που έλειπα
ξεχνάς να με ρωτήσεις
πως ένιωσα
ξεχνάς
κι εγώ αγέρωχος
να σε κοιτώ τον πονεμένο σου διαψευσμένο έρωτα σου να μου διηγήσαι
σαν καλός φίλος
με μεγάλα περιθώρια κατανόησης
αλλά μικρό σπίτι
κι ακόμη μικρότερη διάθεση οίκτου
για σένα και τις επιλογές σου
σ ακούω με προσοχή
δεν υπάρχω στο σήμερα σου πουθενά
κι όμως ακόμη σανίδα σωτηρίας με θεωρείς
μονό που παλιά ήταν από το περίσσευμα της αγάπης μου για σένα
και τώρα είναι από το υστέρημα του πόνου που κληρονόμησα από τη συμπεριφορά σας
άλλα μεγέθη πια
Και ταυτόχρονα βλέπω
να είσαι απόλυτα εγώ
το δικό μου δημιούργημα
μόνο στο πιο απαίδευτο του
κάτω από το αγέρωχο βλέμμα μου
χαμογελώ ικανοποιημένος
για το αποτέλεσμα
για την συναισθηματική σου απώλεια
παραμένω αδιάφορος
αγέρωχος



Εχουν περάσει ήδη τέσσερις ώρες
κανονικά θεατρικό
σηκώνομαι και σε χαιρετώ
πρέπει να φύγω
ο χρόνος μου για σένα τελείωσε
τελείωσε λυπάμαι λέω
και σε κοιτώ στα μάτια
που δακρυσμένα ζητούν βοήθεια
στον πεζόδρομο
έξω απο το σπίτι μου
που δεν δέχεται επισκέψεις
αγέρωχα


Εχει περάσει η ώρα
κάτι που ήθελα να κάνω το ξέχασα
ειμαι εδω στη μέση της νύχτας
δεν ειμαι πια αγέρωχος
είμαι εγω πιά
στο σπίτι που δεν δεχεται επισκέψεις
να γραφω
εδω
για σένα
που είσαι
αλλού
οριστικά.

κι εγώ θρύψαλα.




(...σπάνια κάτι τόσο προσωπικό μπορεί να αγγίξει κι άλλους, η ίσως μόνο οι πραγματικές εξομολογήσεις έχουν αυτή τη δυναμική. ευχαριστώ το ιστολόγιο one of the people για την ανάρτηση, όπως και την Δέσποινα Τριβόλη της LIFO και τους αφιερώνω το τραγούδι που ακούγεται, αν δυναμώσετε τα ηχεία)

Haneke δημιουργός με αιτία


Προβλέπω ότι θα πάρει το Χρυσό Φοίνικα.
Τολμηρός. Αρτιος. Μοντέρνος. Ειλικρινής. Ουσιαστικός
και βαθιά κινηματογραφικός.
Ενας Αυστριακος, Ευρωπαίος, Παγκόσμιος ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ!

δείξε μου τον κυνόδοντά σου να σου πω ποιός είσαι

-Μαμά, τι σημαίνει μουνί;
-Μουνί είναι μια λάμπα με πολύ φως. Παράδειγμα, όταν θέλουμε να κοιμηθούμε, κλείνουμε το μουνί

Ατάκα απο τον Κυνόδοντα , που ενθουσίσε το σύνολο των κριτικών (ασε που πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί να μη συμμετέχει στο επίσημο διαγωνιστικό και το ρίξανε στο ...παρακατιανο "Ενα κάποιο βλέμα")
Ο Λάμθιμος τόχει. Εχει επίσης καλούς ηθοποιούς. Αυτό που λείπει είναι η βαθιά γνωάη του σύγχρονου κινηματογράφου από αυτούς που έχουν τα πόστα. Για να γίνει ο κινηματογράφος μας εξαγώγιμος. Μετά χρειάζεται μιά ανανέωση του κοινού. Το κοινό χάνεται στο σπίτι. Δεν βγαίνει δεν επικοινωνεί τις ταινίες. Τέλος χρειάζεται επιτέλους σιωπή και δουλειά. Περισσότερη δουλειά. Απ όλους.

Πέμπτη 21 Μαΐου 2009

Σαν πολλοί θεοί δεν μαζευτήκανε?



"Εγώ έφτιαξα αυτούς τους χαρακτήρες,
εγώ ο Θεός,
εγώ σκότωσα τον Χίτλερ.
Έτσι ακριβώς.
Είμαι ο πρώτος bastardo της ιστορίας.
Η ζωντανή καταιγίδα του βίντεο.
Οι ήρωές μου άλλαξαν τη ροή του πολέμου
Τους αγαπάω όπως ο Θεός αγαπάει όλα τα πλάσματα της Γης.
Και είμαι Θεός
επειδή τους έφτιαξα όλους
από τα νύχια μέχρι την κορυφή "

Κουεντίν Ταραντίνο
(στη συνεντευξη Τύπου για τους ανευ οποιασδήποτε περιγραφής INGLOURIOUS BASTERDS )

Τετάρτη 20 Μαΐου 2009

Pedro para mi ...


"Ο Πέδρο σκαλίζει την ψυχή σου.
Σαν τον ψυχοθεραπευτή, σε σπρώχνει να ξεπεράσεις τα όριά σου.
Η σκηνή όπου κάνω έρωτα με τον παραγωγό πάνω στο κρεβάτι, τυλιγμένοι και οι δύο μέσα σε λευκά σεντόνια, η κορυφαία εμπειρία της ζωής μου.
Μας έπεισε πως την εμπνεύστηκε εκείνη τη στιγμή.
Ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί.
Το λευκό σεντόνι του νεκρού.
Σεξ και θάνατος.
Όταν τελειώσει η πράξη, έρχεται ο θάνατος.
Στην αρχή νομίζω πως ο παραγωγός είναι νεκρός.
Η μεταμόρφωση από το ένα στο άλλο,
από το θετικό στο αρνητικό είναι το σπάνιο,
ανεκτίμητο ταλέντο του Πέδρο».

Πηνελόπη Κρούζ

(Στην συνέντευξη Τύπου για τις Ραγισμένες καρδιές του Πέντρο Αλμοντόβαρ)

Ακούγεται το βασικό μουσικό θέμα της ταινίας και αμέσως μετά το τραγούδι...

Τρίτη 19 Μαΐου 2009

τραγούδι (παραλλαγή)

πόσο μ αρέσει να βλέπω τους ανθρώπους
να εγκαταλείπουνε τα blogs
για να ζήσουν υπέροχα

Κατά-ματα



"Δουλεύω μόνο για τον εαυτό μου
Δεν είχα άλλη επιλογή.
Έπασχα από κατάθλιψη.
Δεν ήξερα τι πρόκειται να κάνω.
Είμαι στα χέρια του Θεού.
Είμαι ο καλύτερος σκηνοθέτης του κόσμου
Τι σας κάνει εντύπωση;
Οι περισσότεροι αυτό πιστεύουν.
Πως είναι οι καλύτεροι του κόσμου.
Εγώ απλώς το δηλώνω δημοσίως"

Λαρς Φον Τρίερ


(στη συνέντευξη Τύπου για τον "Αντίχριστο" Κάννες 2009)

Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Αντι- οτιδήποτε


Στις ηλιόλουστες πόλεις
πριν από τις καλοκαιρινές βροχές
τότε που ο άνεμος αρχίζει δίνες στα σταυροδρόμια
τότε εκεί
νιώθεις ξαφνικά η φράση τι σημαίνει
"ενάντια στο ρεύμα"
ωραία έχει και μοναξιά
αλλά πιο πολύ έχει την αδρεναλίνη του διαφορετικού
του αλλόκοτου
που σε θεριέυει
τότε εκεί
στο σταυροδρόμι
ξέρεις πως αξίζει 
στο κόντρα να βρίσκεσαι
κι όχι στο κοπάδι με τα χαχανητά 
και την αμηχανία
η σιωπή είναι καλή για την σκέψη
για την πράξη 
άλλα είναι τα απαραίτητα
ακόμη κι αν δεν σε ακολουθεί κανείς...