Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

απουσιολόγιο

Νότης Περγιάλης

...αγάπησα τη χώρα μου μέσα από αυτούς
κατάλαβα την αξία του λιτού
έμαθα να αναγνωρίζω την ουσία
κι ας προφασίζομαι με ελαφρότητα
αποδοχή του σημερινού μπάχαλου
μεγάλοι σπάνιοι εκλεκτοί
από σήμερα
μαζί με τους υπόλοιπους μύθους μου
κατοικούν εντός μου
στη μνήμη μου
κι αυτοί...

φοβούμαι αυτό το γέμισμα
σιγά σιγά του σκληρού μου δίσκου
μήπως με μαλακώνει επικίνδυνα
σε συμπεριφορές και πόζες άπρεπες
φτηνές των καιροσκόπων
γιατί κατέχοντας τη γνώση
έχω την υποχρέωση να ταυτιστώ
με τις αξίες
κι όχι να τις χρησιμοποιώ
ως άλλοθι
των πιο ταπεινών κι ιδιοτελών μου συμφερόντων

τη μνήμη σκληρή
να διατηρώ
αιώνια

τη μνήμη τους αιώνια
εντός μου

2 σχόλια:

Caesar είπε...

Εκλεκτικές συγγένειες!

επί λέξει είπε...

Πάντοτε φοβόμουν τα άλλοθι και τις σκληρές μνήμες, αλλά μάλλον καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει πια. Ναι, είναι διπλής όψεως νόμισμα ο φόβος αυτός.

Καλή σου μέρα!!
Ένας παλιός φίλος...
www.epilexei-ap.blogspot.com